TAJEMNICA WIARY !

Po każdym Przeistoczeniu kapłan intonuje jedną z czterech aklamacji. Każda z nich podkreśla, że to co się stało przed chwilą jest tajemnicą – wielką tajemnicą. Przez 2000 lat wierzący nie do końca rozumieją cud Eucharystii. Zwłaszcza ,Ci którzy z tego sakramentu nie korzystają. A jest to tajemnica spotkania z Bogiem Żywym – przenikającym nasze codzienne życie. Nie do końca musimy rozumieć tę tajemnice, bardziej trzeba ją przyjąć sercem i duszą niż rozumem. To tak jak nowe życie w rodzinie. Medycyna nie do końca rozumie ten cud, ale kochający Rodzice, którzy to przeżyli rozumieją wielką radość. Tak jest z tajemnicą Eucharystii. Przeżyć radość spotkania z Bogiem. Tajemnica ta jest wielka. Od chwili, gdy Zbawiciel po raz pierwszy sprawował ją dla Apostołów w Wieczerniku. Oni do końca zrozumieli ten Cud przez krzyż i ostatecznie w chwili zesłania Ducha świętego. Przez ten sakrament Bóg działa i daje nam łaski potrzebne do zbawienia. Jest to tajemnica wiary, poprzedzona odpuszczeniem grzechów w sakramencie pokuty. To dwa wielkie kroki w stronę wieczności: odpuszczenie grzechów i łaska uświęcająca, prowadząca do zbawienia. Nasza modlitwa w kościele to najczęściej cztery formy: przeproszenie, prośby, dziękczynienie i uwielbienie. I ten motyw podkreśla kolejna aklamacja. Czas po przeistoczeniu ma być chwilą szczególnego uwielbienia tajemnicy zbawienia, którą przez swoją śmierć na krzyżu wyjednał nam Pan nasz Jezus Chrystus. Dla ludzi wierzących jest to fascynacja spotkania ze Zbawicielem, zachwyt przyjęcia za chwilę  Komunii Świętej. I czas niesamowitej wdzięczności, za otrzymany od Boga dar. Chrystus jest wśród nas. Pan w swoim ludzie. To nam uświadamia pierwsza forma aklamacji, rozpoczynająca się słowem: oto, to tak jak amen. Podkreślenie rzeczywistości przeistoczenia.

Ks. Henryk