Jeżeli ziarno wpadłszy w ziemię nie obumrze, nie przyniesie plonu – te proste słowa wyrażają Tajemnicę Krzyża i Zmartwychwstania. Przejście ze starego do nowego życia dokonuje się przez śmierć. Ma ona swój konkretny wymiar w ostatecznej formie wejścia do zbawienia. W życiu jednak ma też swoje znaczenie. Podstawowym wezwaniem człowieka na ziemi jest ustawiczne nawracanie się. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię to wezwanie do uważności i ciągłej korekty drogi zbawienia w oparciu o ewangeliczne wzorce i wskazania. Zasadniczym punktem przemiany jest sakrament pokuty i pojednania, któremu w tym roku duszpasterskim poświęcamy szczególną uwagę. Nie jest to jednak procedura terapeutyczna. Jest to szczególne spotkanie z Bogiem Miłosierdzia, mocą oczyszczenia z winy ale także nowym otwarciem na drogę rozwoju. No właśnie spotkaniem. Z Kim? Z Chrystusem, który Mocą Krzyża i Zmartwychwstania jest Wyzwolicielem z niewoli i Przewodnikiem w drodze. Takim, który potrafi współczuć naszym słabościom, dzieląc z nami ludzką naturę i, będąc Bogiem Wszechmocnym, potrafi to, co po ludzku niemożliwe uczynić możliwym. Świętowanie Zmartwychwstania to otrząśnięcie się z marazmu tego świata i radosne, pełne nowych sił i nadziei wyjście ku wiecznej wolności. Chrystus Zmartwychwstały zaprasza do udziału w tej szczególnej przygodzie życia. Odnowa to zwleczenie z siebie starego człowieka i przyobleczenie szaty łaski.