Strona parafialna

parafia św. Jana Sarkandra w Bańgowie

Archiwum z miesiąca Czerwiec, 2015

XIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Słowem „cud” określa się dzisiaj wiele rzeczy. Dlatego może warto przypomnieć sobie, co oznacza „cud” w znaczeniu religijnym.  Najpierw  chodzi o wydarzenie niewytłumaczalne z naukowego punktu widzenia. Nie jest to jednak najważniejsze kryterium.  Musi ono również służyć  obiektywnemu  dobru – trudno w tym sensie uznać za cud np. uniknięcie kary przy popełnieniu przestępstwa. Nie może także służyć wypełnianiu zachcianek człowieka – często są one przez człowieka oceniane jako dobre a w istocie takie nie są. Najważniejszym kryterium jest jednak tzw. kontekst religijny. Cud to wydarzenie budujące wiarę człowieka, dokonujące się w religijnej atmosferze. W opisie uzdrowień lub wskrzeszeń na plan pierwszy wysuwają się ci, którzy wątpią. Jak bardzo są oni bliscy współczesnemu człowiekowi, który nawet uznając w Chrystusie Nauczyciela, zakładają z góry Jego bezsilność. Oni właśnie potrzebują spektakularnych wydarzeń mających na celu pobudzenie wiary. Na drugim miejscu można umieścić tych, którzy zwracają się o cud. Budować się można ich wiarą, determinacją, ale również sposobem zwracania się, wolnym od pretensjonalizmu i roszczeń. W wielu sytuacjach można również dostrzec wyraźne zgadzanie się z wolą Bożą. Cud zamyka również usta współczesnym „przemądrzałym”, którzy, ignorując Wszechmoc Boga, wszystko chcieliby zawdzięczać sobie, ludzkiej „mocy”. Trudno też oczekiwać cudu, kiedy ponosi się konsekwencje decyzji wbrew Bogu.

  • Możliwość komentowania XIII NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • XII NIEDZIELA ZWYKŁA

    Są ponoć tacy, którzy nie boją się burzy. Tak czy inaczej jest to zjawisko dość niebezpieczne, gwałtowne, zaskakujące nagłymi błyskami i przerażające grzmotem. Nic zatem dziwnego, że słowo „burza” często odnoszone jest do gwałtownych wydarzeń życia i nazywane „życiową burzą”. Podobnie ma się rzecz z łodzią unoszoną na falach – nawet o Papieżu mówi się jako „sterniku łodzi Piotrowej”. Znane określenie „wypłyń na głębię” też odnosi się do odważnego podejmowania wezwań życiowych. Ewangeliczna scena uciszenia burzy na jeziorze nie jest tylko prostym opisem wydarzenia, które miało miejsce w Palestyńskiej rzeczywistości I-go wieku, ale ma wymiar dotyczący życia człowieka, również obecnej doby. „Przeprawmy się na drugą stronę” – to jakby zaproszenie do podjęcia trudu przeprawy przez ocean doczesności, ku wieczności. Szczególnie wtedy, kiedy przychodzi do oderwania się od bezpiecznego portu rodzinnego domu i wejścia w dorosłe , samodzielne, odpowiedzialne życie. Jest łódź – symbol jako takiego bezpieczeństwa doczesnego. Pytanie czy do tej naszej łodzi zapraszamy Chrystusa, który jak się okaże, jest niezbędny. Nie zawsze też doceniamy i zauważamy Jego obecność, a dla niektórych wydaje się zbędnym balastem. Z chwilą, kiedy rozpętuje się burza, nie zawsze mamy tę świadomość, że Jest z nami, nie zawsze od razu się do Niego odnosimy, a często mamy również pretensje, że „Go nie obchodzi”. Na końcu wielu może być zaskoczonych, że On „takie coś może”.

  • Możliwość komentowania XII NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • XI NIEDZIELA ZWYKŁA

    Ziarno – tak niewiele a zawiera w sobie tak ogromny potencjał. Szczególnym przykładem jest tu ewangeliczne ziarnko gorczycy, należące do najmniejszych. Z niego wyrasta relatywnie duża roślina ukazując w sposób zrozumiały i oczywisty zawarte w ziarnie możliwości. Bardzo wymownym przykładem jest też wielkanocne jajko, będące symbolem nowego życia. Od niego już tylko krok do tajemnicy szczególnego życia – komórki życia – zawierającej ten jedyny i niepowtarzalny kod DNA. Nad tymi, znanymi z natury, obrazami trzeba się pochylić, żeby zrozumieć tajemnicę życia i rozwoju Królestwa Niebieskiego. „Ziarnem jest Słowo a siewcą jest Chrystus”, czytamy w Objawieniu tej rzeczywistości. Ziarno, które w swej istocie nie jest celem samym w sobie, ale czymś co przeznaczone jest na to, aby przynieść plon obfity. To ziarno ulega  metamorfozie  wydając z siebie esencję życia. To Słowo, które stało się Ciałem i pozwoliło przybić się do Krzyża, by z otwartego włócznią Serca wytoczyć zdroje życiodajnej wody i krwi. Ziarno posiane na glebach serc, zakotwiczone w sakramencie chrztu wiarą, nadzieją i miłością, ciągle oczyszczane w sakramencie pokuty i pojednania, jest zalążkiem Królestwa Bożego w nas. Mocą Ducha Świętego ma ono wzrastać dzień i noc, aby osiągnąć swą pełnię na końcu ziemskiego czasu. Potrzebuje tej życiodajnej wody, dlatego wołamy: „Boże, mocy ufających Tobie, bez Ciebie nic nie możemy uczynić, wysłuchaj nasze błagania i wspomagaj nas swoją łaską, aby nasza wola i nasze czyny były poddane Twoim przykazaniom”

  • Możliwość komentowania XI NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • Jasna Góra 2015

  • Możliwość komentowania Jasna Góra 2015 została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • NIEDZIELA X ZWYKŁA

    Odszedł od zmysłów, ma Belzebuba. Te i wiele innych opinii o Jezusie można wyczytać z kart Ewangelii, a także usłyszeć z ust współczesnych ludzi. Jego nauczanie ciągle tak samo w jednych wzbudza wiarę, nadzieje, miłość, a u innych zawziętość i nienawiść. Opinie o Jezusie przez wieki do dnia dzisiejszego świadczą, że obok tej postaci nie można przejść obojętnie.
    Kto dziś tak żywo reaguje na naukę wielkich tego świata. Przemijają epoki, przemijają ludzie a z nimi i ich nauka.. A Jezus trwa. Tak samo jak kiedyś wzbudza gorączkowe dyskusje, kontrowersje, polemiki. Czasami ludzie nie mają odwagi wprost powiedzieć, że chodzi o nauczanie Jezusa i mówią Papież, Kościół, ksiądz…. a chodzi przecież ciągle o te samą naukę przekazywaną w Kościele.
    Nic w tym dziwnego skoro sam Jezus spotykając Szawła pod Damaszkiem mówi do niego: Szawle, dlaczego mnie prześladujesz, chociaż Szaweł nie znał Go osobiście a prześladował tylko Jego wyznawców. Kościół, bowiem jest Mistycznym Chrystusem, a jego nauczanie, nauczaniem tego samego Chrystusa. Apostołowie głoszący Chrystusową naukę byli przez jednych przyjmowani z radością a przez innych obrzucani kamieniami – i tak jest do dziś. Motywy takiej czy innej postawy wobec Chrystusa leżą w nas samych a dokładniej w stanie naszej duszy w poziomie naszej miłości, otwartości na Prawdę i Dobro, na Boga i na bliźniego…
    Popatrzmy na tych ludzi w raju po grzechu pierworodnym. To z ich dusz, skalanych przez grzech, zrodził się strach i wstyd a potem tchórzostwo i kłamstwo. Obawa przed Bogiem, chęć ukrycia się, zatracenie umiejętności spojrzenia w twarz Bożej Prawdy i Miłości, i to typowe „zwalanie” na innych: to ona, to wąż… Nie jest trudno znaleźć dziś te same motywy u tych, którzy szukają usprawiedliwienia dla zabijania, przemocy, kradzieży, pijaństwa, rozwiązłości….. którzy chcą Jezusa usunąć z życia społecznego, rodzinnego, szkolnego….. i zamknąć w murach budynku kościelnego, nazywając wiarę prywatną sprawą. Żeby tylko nie zawadzał, żeby, powiedzmy sobie szczerze nie był wyrzutem sumienia.

  • Możliwość komentowania NIEDZIELA X ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • Boże Ciało 2015

  • Możliwość komentowania Boże Ciało 2015 została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • W imię Ojca i Syna i Ducha świętego. Tymi słowami i znakiem krzyża rozpoczyna się i kończy wszystko. Znamy wszyscy od dzieciństwa ten znak i słowa. Tym znakiem i słowami kapłan przy chrzcie włączył nas do Ciała Chrystusa – Kościoła. Ten znak i słowa nieodłączne są przy sakramencie Pokuty, małżeństwa i na innych ceremoniach kościelnych. Ten znak jako symbol będzie na naszym grobie po śmierci. Warto zastanowić się nad nim. Warto wniknąć nieco w jego treść, bo w słowach tych i znaku skupia się, niby w soczewce, cała teologia; zawiera się nasze – zadanie życiowe. „W imię Ojca”. Jak matka posyła dziecko do sklepu, by w jej imieniu załatwiło jakąś sprawę, jak głowa państwa wysyła swego ambasadora czy ministra do obcego państwa, tak i my zostaliśmy posłani przez Boga – Ojca na ten świat. Ponieważ na obraz Boga” zostaliśmy stworzeni, „bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka – uczynił go obrazem swej własnej wieczności” (Mdr 2,23), mamy kontynuować Jego dzieło stwarzania świata. W tym dziele nie możemy pominąć własnego doskonalenia się. Mamy być „doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5,48) Zadanie trudne, odpowiedzialne i wielkie. Potrzebujemy wzoru, przewodnika. Mamy go w Osobie Jezusa Chrystusa. Tu też nie może zabraknąć Ducha św. Jest on Duchem prawdy i miłości, Duchem łaski i pokoju, Duchem sprawiedliwości i męstwa. W takim duchu i w takiej atmosferze mamy realizować nasze zadania. Prosty znak Krzyża jest bardzo wymowny. Linia pionowa – to symbol łączności ziemi z niebem, a nieba z ziemią. Linia horyzontalna, którą czynimy na ramionach, to symbol naszej łączności i jedności ze wszystkimi ludźmi.

  • Możliwość komentowania UROCZYSTOŚC NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii