Strona parafii św. Jana Sarkandra w Bańgowie

Archiwum z miesiąca Listopad, 2019

MOC SŁOWA !

„Bóg rzekł i stało się” – ten zwrot  znamy ze Starego Testamentu. Stwórca powołał wszystko do życia Swoim Słowem. Dokładnie zaś w języku hebrajskim myślą. Bóg pomyślał i stało się. Taki zwrot jest trudny do zaakceptowania przez istotę ludzką, która musi pomyśleć, powiedzieć, zrobić i wtedy dopiero coś staje się. Bóg inaczej niż my – bo jest Stwórcą. Ta boska moc słowa to także fenomen Nauczyciela z Nazaretu. Biorąc dziś do ręki Ewangelię, tylko ją odczytujemy. Warto jednak uświadomić sobie jak odbierali to Słowo bezpośredni słuchacze. On uczył jak ten, który ma władzę. W Jego wypadku to było nie tylko słowo – to był przekaz mocy, która potrafiła zmienić ludzkie życie. Do Mateusza: pójdź za mną – całkowicie przemieniło jego życie – z celnika stał się Apostołem. Ta moc słów Zbawiciela najbardziej uwidaczniała się w czasie cudów, które ujarzmiały naturę – np. uspokojenie burzy na jeziorze Galilejskim. Jego słowo uspokajało rozpalone ludzkie umysły i emocje : kiedy przeszedł między mieszkańcami Nazaretu, którzy chcieli Go pozbawić życia (Łk 4,30), podczas pojmania w Ogrodzie Oliwnym straż świątyni padła rażona imieniem Bożym wypowiedzianym przez Jezusa (J 18,6). Co musieli odczuć świadkowie wskrzeszenia w Betanii, kiedy Nauczyciel wypowiedział w stronę otwartego grobu: Łazarzu wyjdź na zewnątrz. Dziewczynko wstań powiedziane do córki Jaira. Jego słowo miało moc wskrzeszania i uzdrawiania. Potrafiło przemieniać ludzkie życie: chorych, opętanych, zagubionych. Dziś trudno nam wyobrazić sobie potęgę Jego głosu, na którym skupiała się uwaga słuchaczy. Słuchało Go 5 tys. mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci – skromnie 15 tys. naraz i każdy słyszał Jego głos. Nauczał jasno i prosto używał przykładów z codziennego życia, trafiał do serc słuchaczy. Słuchali Go nawet zapominając  o jedzeniu. Zapraszał, tak jak św. Piotra: Pójdź za Mną! I dziś mówi z wielką mocą zachęcając każdą i każdego z nas: Pójdź za Mną!

Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania Uroczystość JEZUSA CHRYSTUSA, KRÓLA WSZECHŚWIATA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • 33 niedziela zwykła

    Dobra Nowina !
    Słowo Ewangelia pochodzi z języka greckiego, gdzie brzmiało: euangelion. To pojęcie określało niewolnika, który w bogatych domach przekazywał ustnie dobre nowiny przyjaciołom, sąsiadom, rodzinie gospodarza. Był zawsze mile widzianym gościem w domu. To pojęcie przeniesione do tradycji chrześcijańskiej stało się synonimem Dobrej Nowiny ogłoszonej światu przez Jezusa Chrystusa. On jest tym niosącym wiarę, nadzieję i miłość każdemu człowiekowi. Ewangelia jest tylko jedna, napisana przez czterech autorów świętych: Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Trzy pierwsze są do siebie podobne dlatego nazywamy je synoptycznymi, mimo, że każda ma swój styl i specyficzną narrację. Św. Mateusz – Żyd z pochodzenia patrzy przez pryzmat Starego Testamentu i o Jezusie opowiada swoim Rodakom. Św. Marek – towarzyszący św. Piotrowi opowiada jego wersję wydarzeń. Św. Łukasz spisuje katechezy i naukę o Nauczycielu, którą przekazywał św. Paweł. Wreszcie Apostoł Jan przekazuje nam głęboko przemyślane Jezusowe nauczanie. Wszystkie cztery wersje połączone w całość stanowią nie tylko przekaz nauki Zbawiciela. Są świadectwem dokonanych przez Niego uzdrowień i co najważniejsze dowodem Jego zbawczej męki i chwalebnego zmartwychwstania. Teologia biblijna określa to łacińskim zwrotem: verba et gesta Christi – słowa i czyny Chrystusa. Każdy z Ewangelistów, chociaż inaczej przekazuje to samo tworząc bogactwo Chrystusowej historii zbawienia. W czasie Mszy świętej wsłuchujemy się w Słowa Zbawiciela. Zapadają głęboko w nasze serca i umysły. Chwała Tobie Panie – za te nauki. Chwała Tobie Chryste – za słowa prowadzące nas do zbawienia. Nie tylko w kościele, ale także domu sięgajmy po Ewangelię. Czytajmy starszym, ale także dzieciom, które są godne i spragnione Jezusowego Słowa i błogosławieństwa.

    Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania 33 niedziela zwykła została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • 32 NIEDZIELA ZWYKŁA

    Wychwalajcie !

    Każdy z nas ma swoją ulubioną piosenkę, której niejednokrotnie słowa zna na pamięć. Nucimy ulubioną melodię, która czasem już dawno wpadła nam w ucho ale ciągle do niej wracamy, poprawia nam humor, uśmiechamy się słysząc ją wspominamy jakieś wydarzenie z przeszłości. Przysłowie mówi, że „muzyka łagodzi obyczaje”. Jest także formą ubogacającą liturgię. Od wieków śpiew towarzyszył czytaniu Słowa Bożego. Muzyka wypełniała mury świątyń. Kompozytorzy, i nie tylko, prześcigali się w przepięknych formach oddania czci Panu Bogu. To dziedzictwo zobowiązuje również i nas uczestniczących w nabożeństwach. Zaangażowanie w śpiew jest naszym obowiązkiem wynikającym z trzeciego przykazania Bożego. Podkreślało to słowo „nabożnie” zawarte w dawnym pierwszym przykazaniu kościelnym. Śpiew w kościele to nie tylko nasza odpowiedź na usłyszane Słowo Boże, to przede wszystkim uwielbienie Boga – Tego, który stworzył człowieka do radości. Drobną jego formą jest śpiew przed Ewangelią. Słynne: Alleluja – wychwalajcie Jahwe. A w czasie Wielkiego Postu: Chwała Tobie Słowo Boże. Jakże nie wspomnieć w tym miejscu zmarłego niedawno barda Leonarda Cohena i jego słynnej melodii i teksu piosenki „Alleluja”. Tajemny akord kiedyś brzmiał, Pan cieszył się, gdy Dawid grał. Ale muzyki dziś tak nikt nie czuje! Przepiękne słowa   z nutką niepokoju, o to dziś, któremu brakuje ducha radości i chęci uwielbienia Boga swoim śpiewem. Krótkie alleluja – przygotowuje nas do przyjęcia nauk Zbawiciela podanych w Ewangelii. Otwieramy się na to Słowo skierowane do nas – do mnie – i dziękujemy za pouczenia na drogę do zbawienia. Śpiew, zwłaszcza wspólny potrafi nas przemienić, zjednoczyć , wznieść ponad codzienność, ubogacić nasze życie. Byśmy mogli wreszcie, jak prorokuje o tym św. Jan w księdze Apokalipsy zaśpiewać razem, przed tronem Boga, uroczyste Alleluja, wraz z wielkim tłumem zbawionych. Śpiew w kościele przygotowuje nas do tej wielkiej chwili szczęścia z Bogiem, aniołami i świętymi.

    Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania 32 NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • 31 Niedziela Zwykła

    Drogą Apostolską.
    Nowy Testament to najpierw Ewangelia według relacji 4 Ewangelistów: świętych Mateusza ,Marka, Łukasza i Jana, którzy spisali słowa i czyny Zbawiciela do Jego wniebowstąpienia. Historię Wspólnoty apostolskiej rozpoczyna św. Łukasz opisując Zesłanie Ducha św. w księdze Dziejów Apostolskich. Kolejne rozdziały tej księgi to historia głoszenia Słowa Bożego we wschodniej części morza Śródziemnego. Ewangelia dociera do Rzymu – stolicy ówczesnego świata.
    Apostołowie w czasie swoich wędrówek piszą listy do odwiedzonych lub oczekujących ich wizyty gmin chrześcijańskich. Tak powstał cały zbiór listów zawartych w Nowym Testamencie. Jest ich w tej Księdze 21, z czego autorstwa św. Pawła 13, 7 tak zwanych listów apostolskich lub katolickich, oraz list do Hebrajczyków – gdzie nie jest nam znany autor. Listy zawarte w Nowym Testamencie to obraz życia pierwszych chrześcijan ich wiary, radości i smutków. Na takie zwykłe, codzienne dni Apostołowie umacniają ich nauką płynącą z pouczeń, które oni sami usłyszeli i zapamiętali towarzysząc Nauczycielowi z Nazaretu. Święty Paweł pisząc o Jezusie Chrystusie opiera się na wiedzy, którą otrzymał podczas nawrócenia pod Damaszkiem. Było to nie tylko nawrócenie, ale jeszcze bardziej łaska poznania życia Zbawiciela. W swoich listach opowiada o Jezusie w ten sposób jakby był świadkiem naocznym wydarzeń z Jego życia i bezpośrednim słuchaczem Jego nauk. Apostołowie potwierdzają głoszoną przez niego naukę, a potwierdzamy to obdarzając go tytułem Apostoła, mimo że stricte nim nie był. Nie należał do grona Dwunastu. Głoszone przez niego nauki docierały przede wszystkim do tych nowych uczniów, którzy nie byli z pochodzenia Żydami. Otwierał przed nimi nowe horyzonty wiary opartej na zaufaniu do Boga i zbawczej ofierze Jezusa Chrystusa, złożonej za nas grzeszników na krzyżu. To nowe ujęcie wielokrotnie naraziło go prześladowania żydowskie w gminach, które odwiedzał. Nowy Testament kończy księga Apokalipsy św. Jana – proroctwo o czasach przyszłych.

    Ks. Henryk Iwański

  • Możliwość komentowania 31 Niedziela Zwykła została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii