Strona parafii św. Jana Sarkandra w Bańgowie

Archiwum z miesiąca Styczeń, 2020

3 NIEDZIELA ZWYKŁA

SPOTKANIE ZBAWCZE!

Każda Msza św. jest spotkaniem: z Panem Bogiem, ze wspólnotą, z drugim człowiekiem w sobie samym z łaską Bożą i Słowem. Eucharystia to też spotkanie, które ma nas mobilizować na drodze do zbawienia. To zrobienie kolejnego kroku w stronę wieczności, jeszcze nie ostatecznego, ale zdecydowanego, pewnego, ukierunkowanego na spotkanie z Bogiem teraz i w  wieczności. W świętym miejscu jakim jest przestrzeń kościoła, bierzemy udział w przyszłym zbawieniu, w spotkaniu nas będących w drodze i tych już szczęśliwych przed Bożym tronem. Tajemnica odkupienia dokonuje się tu i teraz, przed ołtarzem. Po raz kolejny sprawujemy Pamiątkę Wieczerzy Pańskiej, gromadzimy się wraz z Apostołami i wszystkimi Świętymi, aby radować się już tu na ziemi budowaniem Królestwa Bożego we wspólnocie wierzących. Dokonująca się w czasie Mszy św. tajemnica odkupienia jest naszym udziałem w drodze krzyżowej  Zbawiciela, Jego męce i zmartwychwstaniu. Nasz udział we Mszy Świętej to nasza ofiara. Nie tylko czasu dla Pana Boga, ale złożenia przed ołtarzem naszej codzienności: radości, trosk, problemów, choroby, samotności, rozterek, uśmiechów, sukcesów, miłości w rodzinie. Chrystus pragnie tę naszą codzienność ofiarować Bogu Ojcu, a nam wyjednać Jego błogosławieństwo na kolejne dni naszego życia. Ta wymiana dokonuje się najpełniej, gdy w czasie Mszy przystępujemy do Komunii św. Ofiarujemy Bogu nasze czyste dusze bez skazy i grzechu, aby On mógł je przepełnić swoją laską. Tę naszą ofiarę składamy wraz ze wszystkimi uczestnikami świętego spotkania. Każdy z nas daje siebie Bogu, na ten czas przemiany. Ofiarujemy Bogu nie tylko siebie. Tę ofiarę składamy także za tych, którzy sami sobie pomóc już nie mogą. Za dusze zmarłych oczekujące zbawienia. One tego potrzebują jak zeschła ziemia wody. Daj im Boże przez naszą ofiarę radość wieczną, światło i pokój niezmącony przed Tobą.

Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania 3 NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • 2 NIEDZIELA ZWYKŁA

    TAJEMNICA WIARY !

    Po każdym Przeistoczeniu kapłan intonuje jedną z czterech aklamacji. Każda z nich podkreśla, że to co się stało przed chwilą jest tajemnicą – wielką tajemnicą. Przez 2000 lat wierzący nie do końca rozumieją cud Eucharystii. Zwłaszcza ,Ci którzy z tego sakramentu nie korzystają. A jest to tajemnica spotkania z Bogiem Żywym – przenikającym nasze codzienne życie. Nie do końca musimy rozumieć tę tajemnice, bardziej trzeba ją przyjąć sercem i duszą niż rozumem. To tak jak nowe życie w rodzinie. Medycyna nie do końca rozumie ten cud, ale kochający Rodzice, którzy to przeżyli rozumieją wielką radość. Tak jest z tajemnicą Eucharystii. Przeżyć radość spotkania z Bogiem. Tajemnica ta jest wielka. Od chwili, gdy Zbawiciel po raz pierwszy sprawował ją dla Apostołów w Wieczerniku. Oni do końca zrozumieli ten Cud przez krzyż i ostatecznie w chwili zesłania Ducha świętego. Przez ten sakrament Bóg działa i daje nam łaski potrzebne do zbawienia. Jest to tajemnica wiary, poprzedzona odpuszczeniem grzechów w sakramencie pokuty. To dwa wielkie kroki w stronę wieczności: odpuszczenie grzechów i łaska uświęcająca, prowadząca do zbawienia. Nasza modlitwa w kościele to najczęściej cztery formy: przeproszenie, prośby, dziękczynienie i uwielbienie. I ten motyw podkreśla kolejna aklamacja. Czas po przeistoczeniu ma być chwilą szczególnego uwielbienia tajemnicy zbawienia, którą przez swoją śmierć na krzyżu wyjednał nam Pan nasz Jezus Chrystus. Dla ludzi wierzących jest to fascynacja spotkania ze Zbawicielem, zachwyt przyjęcia za chwilę  Komunii Świętej. I czas niesamowitej wdzięczności, za otrzymany od Boga dar. Chrystus jest wśród nas. Pan w swoim ludzie. To nam uświadamia pierwsza forma aklamacji, rozpoczynająca się słowem: oto, to tak jak amen. Podkreślenie rzeczywistości przeistoczenia.

    Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania 2 NIEDZIELA ZWYKŁA została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO

    SENS OFIARY!

    Św. Ignacy z Antiochii nazwał Najświętszy Sakrament „lekarstwem nieśmiertelności”. Ten Boży dar jest istotą Mszy św., której centrum jest przeistoczenie. Ta tajemnica od zawsze zaprzątała ludzkie umysły. Przeistoczenie, przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa Pana pobudzały ludzkie umysły do przemyśleń, do wiary, do pokory. Dokumenty doktrynalne Kościoła określają przeistoczenie jako przeniesienie daru ofiarnego, składanego na ołtarzu, do wyższego stanu i przekazanie go Bogu. Ten nasz dar – chleb i wino, przyniesione przed ołtarz i za chwilę złożone na ołtarzu przez kapłana stają się darem dla Boga, który swoją łaską, przez ofiarę Chrystusa, dokona ich przemiany w Ciało i Krew Zbawiciela.  Owoc pracy rąk ludzkich, przez sakramentalne słowa stanie się  Boską łaską w duszy człowieka, przez co człowiek stanie się własnością Boga, odnowionym Jego obrazem. Taka przemiana dokonuje się tylko podczas Mszy św.  Dlatego Kościół kładzie taki nacisk na  pełne uczestnictwo w Eucharystii – przystępowanie do Komunii św. Każdy z nas składa siebie w ofierze Panu Bogu. Najpierw oczyszczając duszę z grzechów w sakramencie pokuty, a później tę czystość składamy na ołtarzu, aby Bóg ją przyjął i napełnił łaską, która jest nam potrzebna do zbawienia. Podczas przeistoczenia Chrystus staje się obecny we wspólnocie Ludu Bożego, tak jak był obecny między Apostołami w Wieczerniku. Rozdaje nam Siebie jak podczas rozmnożenia chleba dla tysięcy słuchających Go ludzi. Jego Słowa napełniają nasze umysły, a Chleb Życia – Jego Ciało przepełnia łaską dusze. Kiedy kapłan wypowie sakramentalne słowa: Bierzcie i jedzcie; Bierzcie i pijcie. Chrystus Pan staje się obecny między nami. Po prostu jest. Tak jak w Betlejem, tak jak w świątyni, nad jeziorem w ofierze składanej na Golgocie i wreszcie w chwale Ojca tak jak jest teraz. A my słyszymy słowa: To czyńcie na moją pamiątkę.

    Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania NIEDZIELA CHRZTU PAŃSKIEGO została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii
  • Najświętszy Sakrament!

    Spośród siedmiu sakramentów ustanowionych przez Chrystusa ten przyjmujemy najczęściej, nawet i codziennie. W szczególnych okolicznościach możemy nawet dwa razy dziennie. Niesamowite spotkanie ze Zbawicielem – Jego Ciałem, które przepełniając nas rozpoczyna drogę do świętości, do spotkania z Panem Bogiem już tu na ziemi. Przez wieki ten sakrament był różnie nazywany. Rozpoczęło się od Pamiątki Wieczerzy Pańskiej, którą sprawowali Apostołowie, gdy wracali myślami do ostatniej Paschy, którą spożywali ze swoim umiłowanym Nauczycielem. On dał im na pamiątkę swoje Ciało i Krew, aby za chwilę oddać życie za nasze grzechy potwierdzając ten dar złożoną ofiarą z Siebie. Pojęcie Pamiątki Wieczerzy Pańskiej do dnia dzisiejszego jest określeniem Mszy św. w kościele protestanckim. Najpopularniejszym pojęciem określającym ten Sakrament jest słowo Eucharystia, które pochodzi z języka greckiego, gdzie oznaczało dziękczynienie. W czasie Mszy św. dziękujemy Bogu za usłyszane Słowo, a naszą odpowiedzią jest przyjęcie do czystej duszy Ciała Chrystusa podczas Komunii św. I tu kolejne słowo, które jest synonimem Najświętszego Sakramentu – Komunia święta. Jest to określenie części Mszy kiedy przyjmujemy Ciało Chrystusa potwierdzając słowem Amen – naszą świadomość przyjęcia Eucharystii. Raz w roku – w czwartek – po zakończonym okresie wielkanocnym obchodzimy uroczystość Ciała i Krwi Pańskiej, nazywaną popularnie Bożym Ciałem. Dzień kiedy Najświętszy Sakrament w publicznej procesji jest przenoszony, aby błogosławić nam, naszym domostwom i zakładom pracy. Dzień, gdy z Chrystusem idziemy jak uczniowie do Emaus radując się Jego obecnością wśród nas. Najświętszy Sakrament to nie tylko błogosławieństwo, to przyjęta przez nas łaska uświęcająca prowadząca do chwalebnego spotkania z Bogiem w szczęśliwej wieczności.

    Ks. Henryk

  • Możliwość komentowania NIEDZIELA PO NARODZENIU PAŃSKIM została wyłączona
  • Skategoryzowany jako: Bez kategorii