SŁOWO JAHWE.
Pierwszy imię Boga usłyszał Mojżesz. Zostało ono zapisane w księdze Wyjścia, w języku hebrajskim. Słowa w tym języku są zapisywane tylko spółgłoskami. Wyglądało więc w następujący sposób: JHWH. Do dziś jest kłopot z właściwym odczytaniem, jako: JaHWe, lub jak twierdzą inni jako JeHoWa, przy czym ostatnie h jest nieme. Bibliści katoliccy przyjmują wersję Jahwe i tak najczęściej to słowo wypowiadają również i współcześni Żydzi. Słowo Boga Starego Przymierza zostało spisane przez autorów natchnionych i zawarte w Starym Testamencie, który zawiera 46 ksiąg. Najważniejszą częścią jest pierwszych pięć ksiąg zwanych: Tora – czyli Prawo. Ono określa najważniejsze normy życia religijnego, moralnego i społecznego Wspólnoty żydowskiej. W czasach Pana Jezusa uczono się ich na pamięć. W czasie liturgii są odczytywane jako pierwsze czytanie. Współgrają z tekstami ewangelicznymi odczytywanymi w niedzielę. W tekstach starotestamentalnych odczytujemy najczęściej treści mesjańskie odnoszące się do osoby Jezusa Chrystusa. Wyjaśniają nam one zadania i posłannictwo Syna Bożego, który jest Obrazem Ojca. Rozpoczyna się wszystko od słów wypowiedzianych w raju: Jej potomstwo zmiażdży ci /szatanowi/ głowę, a ty zmiażdżysz mu /Jezus/ piętę. Te pierwsze słowa nadziei przewijają się przez cały Stary Testament zapowiadając przyjście Tego, który odnowi życie Ludu Wybranego i da początek Kościołowi. Czytania ze Starego Testamentu wymagają często właściwego zrozumienia tekstu. Dlatego przy czytaniu w domu należy odczytywać przypisy umieszczone na dole strony. W czasie Mszy Św. wyjaśnieniem są najczęściej słowa głoszonego kazania. Cały Stary Testament dzieli się na trzy podstawowe grupy ksiąg: Prawo, Prorocy i pisma historyczne – które opowiadają o wydarzeniach związanych z historią Ludu Wybranego Starego Przymierza, oczekującego przyjścia Mesjasza – Zbawiciela i Odnowiciela.

Ks. Marian Iwański