Od minionego poniedziałku trwamy w Tygodniu Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan. Dlaczego ta modlitwa i działania ekumeniczne są tak ważne? Odpowiedź daje dokument Soboru Watykańskiego II o ekumenizmie: „Jednym z zasadniczych zamierzeń Drugiego Watykańskiego Świętego Soboru Powszechnego jest wzmożenie wysiłków do przywrócenia jedności wśród wszystkich chrześcijan. Bo przecież Chrystus Pan założył jeden jedyny Kościół, a mimo to wiele jest chrześcijańskich Wspólnot, które wobec ludzi podają się za prawdziwe spadkobierczynie Jezusa Chrystusa. Wszyscy wyznają, że są uczniami Pana, a przecież mają rozbieżne przekonania i różnymi podążają drogami, jak gdyby sam Chrystus był rozdzielony. Ten brak jedności jawnie sprzeciwia się woli Chrystusa, jest zgorszeniem dla świata, a przy tym szkodzi najświętszej sprawie przepowiadania Ewangelii wszelkiemu stworzeniu”. A więc chodzi o po pierwsze przezwyciężenie grzechu podziału, po drugie o czytelne świadectwo wobec świata i po trzecie o racje zewnętrzne, bo w świecie, w którym przyszło nam żyć widać naglącą potrzebę przezwyciężania: odsakralnienia życia i przestrzeni publicznej, liberalnej moralności i konsumpcjonizmu. Jak szukać tej jedności: po pierwsze przez ekumeniczne spotkania różnych wyznań, czyli spotkania z żywymi ludźmi i wsłuchiwanie się w głos tych, którzy wierzą w Tego samego Boga. Po drugie wspólna modlitwa, wspólne wołanie Ojcze nasz, ponieważ modlitwa uświadamia o ile mniejsze jest to, co dzieli w porównaniu z tym, co łączy. Kolejne sprawy to: potrzeba wzajemnego poznania, prowadzenia dialogów doktrynalnych i praktyczne formy współpracy międzywyznaniowej.