Wznieść się !

Z Zakopanego widać Giewont. Ile trzeba było góralskiej wiary, aby wszystkie elementy krzyża wnieść do góry – ale udało się. Stoimy na plaży przed najwyższym klifem w Polsce – do góry 126 schodów – zadzieramy głowy i – wchodzimy. Potrafimy się wznieść jeszcze wyżej, także i w wierze. Niekoniecznie szybkie westchnienie rano, znak krzyża na dobranoc. Niedzielna Msza św. na szybko, bo czas goni i w niedzielę. Nasze uczestnictwo w liturgii ma być zagłębieniem się w Słowo Boże, refleksją nad tekstami mszalnymi, śpiewem, którym szczególnie się modlimy. W czasie każdej  Mszy słyszymy wezwanie kapłana: W górę serca! To zachęta do większego skupienia, zgłębienia tajemnic świętych tekstów. Wtedy wszyscy razem odpowiadamy: Wznosimy je do Pana! Kapłan rozpoczyna przepiękny śpiew prefacji. Dogmaty wiary ujęte w przepiękne melodie gregoriańskie. Teksty prefacji wyjaśniają nam tajemnice świąt i uroczystości. Zdani jesteśmy na nasz zmysł słuchu. Tekst widzi tylko ksiądz śpiewający słowa.  W ten sposób możemy wznieść i umocnić naszą wiarę. Starać się wsłuchać w śpiewany tekst, aby lepiej zrozumieć i poznać tajemnice naszej wiary. Nasze skupienie modlitewne wznosimy do Pana Boga na chwilę przed przeistoczeniem – najważniejszą częścią każdej Mszy świętej. W mszale zawartych jest wiele prefacji – każda wyjaśnia inny dogmat wiary. Jest komentarzem do niedzieli i świat. Przez to rozumiemy nie zawsze łatwe tajemnice wiary. Zaprawdę godne to i sprawiedliwe! To kolejna nasza odpowiedź, która niech nas mobilizuje do zaangażowania i świadomego udziału we Mszy świętej. Wtedy zrozumiemy słowa kapłana skierowane do nas: Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy Tobie, Ojcze składali dziękczynienie i razem z Aniołami i Świętymi głosili Twoją chwałę uczestnicząc we Mszy Świętej.

Ks. Henryk