SENS OFIARY!

Św. Ignacy z Antiochii nazwał Najświętszy Sakrament „lekarstwem nieśmiertelności”. Ten Boży dar jest istotą Mszy św., której centrum jest przeistoczenie. Ta tajemnica od zawsze zaprzątała ludzkie umysły. Przeistoczenie, przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa Pana pobudzały ludzkie umysły do przemyśleń, do wiary, do pokory. Dokumenty doktrynalne Kościoła określają przeistoczenie jako przeniesienie daru ofiarnego, składanego na ołtarzu, do wyższego stanu i przekazanie go Bogu. Ten nasz dar – chleb i wino, przyniesione przed ołtarz i za chwilę złożone na ołtarzu przez kapłana stają się darem dla Boga, który swoją łaską, przez ofiarę Chrystusa, dokona ich przemiany w Ciało i Krew Zbawiciela.  Owoc pracy rąk ludzkich, przez sakramentalne słowa stanie się  Boską łaską w duszy człowieka, przez co człowiek stanie się własnością Boga, odnowionym Jego obrazem. Taka przemiana dokonuje się tylko podczas Mszy św.  Dlatego Kościół kładzie taki nacisk na  pełne uczestnictwo w Eucharystii – przystępowanie do Komunii św. Każdy z nas składa siebie w ofierze Panu Bogu. Najpierw oczyszczając duszę z grzechów w sakramencie pokuty, a później tę czystość składamy na ołtarzu, aby Bóg ją przyjął i napełnił łaską, która jest nam potrzebna do zbawienia. Podczas przeistoczenia Chrystus staje się obecny we wspólnocie Ludu Bożego, tak jak był obecny między Apostołami w Wieczerniku. Rozdaje nam Siebie jak podczas rozmnożenia chleba dla tysięcy słuchających Go ludzi. Jego Słowa napełniają nasze umysły, a Chleb Życia – Jego Ciało przepełnia łaską dusze. Kiedy kapłan wypowie sakramentalne słowa: Bierzcie i jedzcie; Bierzcie i pijcie. Chrystus Pan staje się obecny między nami. Po prostu jest. Tak jak w Betlejem, tak jak w świątyni, nad jeziorem w ofierze składanej na Golgocie i wreszcie w chwale Ojca tak jak jest teraz. A my słyszymy słowa: To czyńcie na moją pamiątkę.

Ks. Henryk