Największą Tajemnicą wiary jest Eucharystia. Tam dokonuje się Misterium jedności z Chrystusem.  Eucharystia jest i życiem przez Słowo, i ofiarą przez Krzyż, i Zmartwychwstaniem, i zadatkiem życia wiecznego.  Jest to szczególny punkt, w którym czasowa doczesność łączy się z Wiecznością, punkt, w którym czas staje w miejscu. Misterium pojęte jedynie sercem.

(więcej…)

Bądźcie więc naśladowcami Boga, jako dzieci umiłowane, i postępujcie drogą miłości, bo i Chrystus was umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i dani na wdzięczną wonność Bogu.”/Ef 5,1-2/ Naśladowanie Chrystusa to także włączenie się w Jego Bóstwo. Droga Miłości w modlitwie, ofierze, krzyżu.

(więcej…)

Jedność i jednomyślność – istotne cechy Boga i Kościoła – konkretyzują się w postawie posłuszeństwa Bogu i Kościołowi.

Ciekawym fragmentem w interesującym nas temacie jest nauka skierowana do niewolników. Chodzi tu o formalnych niewolników żyjących w czasach Chrystusa. Jednak uniwersalność Słowa Bożego, każe nam dzisiaj dostrzec w tym tekście współczesne konotacje pojęcia „niewolnik”.

(więcej…)

Św. Paweł w liście do Tymoteusza /2Tm 3,10-11/ podaje kolejne formy naśladowania Chrystusa. Przekazuje Tymoteuszowi wskazania, które stały się najpierw udziałem jego życia. Ukazuje również konsekwencje postępowania za Chrystusem i wzywa do wierności prawdziwej nauce:

(więcej…)

Jeżeli boisz się /i nie pociąga cię/ w Chrystusie tego co Boskie to przynajmniej pójdź za tym co ludzkie.

 Z ludzkiego punktu widzenia – wczytując się w karty Ewangelii – dostrzegamy dwie kategorie ludzi. Pierwsi to ci, którzy chcieli iść za Jezusem, drudzy to ci, których Jezus wezwał do pójścia za nim. Nie wnikając już w motywy powołania lub chęci pójścia za Mistrzem, widzimy różne reakcje.

(więcej…)

Bojaźń Boża nie jest w niczym podobna do uczucia określanego mianem strachu. Strach polega na przeżywaniu trwogi, wynikającej z ludzkiej słabości, która boi się cierpienia, jakie jej zagraża, i nie chce go przyjąć. Trwoga taka powstaje i wstrząsa nami przy wielu okazjach, jak wyrzuty sumienia, prawo wyższego od nas, atak silniejszego, choroba, spotkanie z dzikim zwierzem i wszelkie grożące nam zło.

(więcej…)

Radykalne wymagania kojarzą się na pierwszy rzut oka z czymś nieludzkim. Ewangelia jednak jest przecież skierowana do ludzi i ma przemieniać świat. Podjęcie Krzyża nie jest przejawem cierpiętnictwa, lecz raczej ukazuje istotę wyzwolenia. Krzyż jest też synonimem wykuwania w „bólu” tego, co najbardziej wartościowe i szeroko pojętej ofiary dla innych.

(więcej…)

Zanim przejdziemy do szczegółów naśladowania Chrystusa warto zauważyć, że prawdziwym mistrzem naśladowania jest św. Łukasz Ewangelista. Warto też sięgnąć po starą, dobrą, a nieco zapomnianą lekturę Tomasza a Kempis „O naśladowaniu Chrystusa”.

(więcej…)

Zwieńczeniem poznania i naśladowania Chrystusa jest miłość. Dopiero ten, kto kocha nie jest tresowany, wychowywany, wsadzany w ramki, nie „małpuje”, kopiuje, odzwierciedla – ale żyje. Czym jednak jest prawdziwa miłość to już inne zagadnienie.

(więcej…)

Poznanie Chrystusa stawia nas często w sytuacji konieczności rewizji swoich poglądów. Otwartość na taki zabieg – czasem bolesny – jest koniecznością i to nie tylko wobec Chrystusa. Św. Bazyli pisze:
„Najpierw trzeba przerwać bieg poprzedniego życia, odrodzić się to się narodzić na nowo. Zanim więc rozpoczniesz nowe życie, musisz położyć kres staremu.”

(więcej…)