Kiedyś – to było inaczej,

Na rozstajach dróg, stał Krzyż.

W maju:

Wszystkie panny wieńce wiły

A potem z wielką radością

Krzyż nim pięknie ustroiły.

Wieczorem, tuż po pracy

Zbierali się ludzie z wioski,

Echo niosło słowa pieśni

Tyś – Królową całej Polski

Kiedyś – to było inaczej

choć daleko Kościół stał

Każdy spieszył na Mszę św.

Dla Boga – Czas zawsze miał.

Dziś – zupełnie jest inaczej

Dom Boży masz – na wyciągnięcie ręki

A może pójdziesz, uklękniesz

Blisko kochanej Mateńki.

I śpiewaj pieśni majowe

Nisko chyląc, przed Nią głowę

Oddaj jej serce w podzięce

To doświadczysz

Jak z miłością, obejmują cię Jej ręce.

Alicja

Bo widzisz tu są tacy, którzy się kochają 

i muszą się spotkać aby się ominąć 

bliscy i oddaleni jakby stali w lustrze 

piszą do siebie listy gorące i zimne 

rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty 

by nie wiedzieć do końca czemu tak się stało 

są inni, co się nawet po ciemku odnajdą 

lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać 

tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął 

byliby doskonali lecz wad im zabrakło 

Bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej 

niektórzy umierają – to znaczy już wiedzą 

miłości się nie szuka – jest albo jej nie ma 

nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek 

są i tacy co się na zawsze kochają 

i dopiero dlatego nie mogą być razem 

jak bażanty, co nigdy nie chodzą parami 

Można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie 

Nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

ks. Jan Twardowski

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
zostaną po nich buty i telefon głuchy
tylko co nieważne jak krowa się wlecze
najważniejsze tak prędkie że nagle się staje
potem cisza normalna więc całkiem nieznośna
jak czystość urodzona najprościej z rozpaczy
kiedy myślimy o kimś zostając bez niego

Nie bądź pewny że czas masz bo pewność niepewna
zabiera nam wrażliwość tak jak każde szczęście
przychodzi jednocześnie jak patos i humor
jak dwie namiętności wciąż słabsze od jednej
tak szybko stąd odchodzą jak drozd milkną w lipcu
jak dźwięk trochę niezgrabny lub jak suchy ukłon
żeby widzieć naprawdę zamykają oczy
chociaż większym ryzykiem rodzić się niż umrzeć
kochamy wciąż za mało i stale za późno

Nie pisz o tym zbyt często lecz pisz raz na zawsze
a będziesz tak jak delfin łagodny i mocny

Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą
i ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą
i nigdy nie wiadomo mówiąc o miłości
czy pierwsza jest ostatnią czy ostatnia pierwszą

ks. Jan Twardowski