Ziarno – tak niewiele a zawiera w sobie tak ogromny potencjał. Szczególnym przykładem jest tu ewangeliczne ziarnko gorczycy, należące do najmniejszych. Z niego wyrasta relatywnie duża roślina ukazując w sposób zrozumiały i oczywisty zawarte w ziarnie możliwości. Bardzo wymownym przykładem jest też wielkanocne jajko, będące symbolem nowego życia. Od niego już tylko krok do tajemnicy szczególnego życia – komórki życia – zawierającej ten jedyny i niepowtarzalny kod DNA. Nad tymi, znanymi z natury, obrazami trzeba się pochylić, żeby zrozumieć tajemnicę życia i rozwoju Królestwa Niebieskiego. „Ziarnem jest Słowo a siewcą jest Chrystus”, czytamy w Objawieniu tej rzeczywistości. Ziarno, które w swej istocie nie jest celem samym w sobie, ale czymś co przeznaczone jest na to, aby przynieść plon obfity. To ziarno ulega  metamorfozie  wydając z siebie esencję życia. To Słowo, które stało się Ciałem i pozwoliło przybić się do Krzyża, by z otwartego włócznią Serca wytoczyć zdroje życiodajnej wody i krwi. Ziarno posiane na glebach serc, zakotwiczone w sakramencie chrztu wiarą, nadzieją i miłością, ciągle oczyszczane w sakramencie pokuty i pojednania, jest zalążkiem Królestwa Bożego w nas. Mocą Ducha Świętego ma ono wzrastać dzień i noc, aby osiągnąć swą pełnię na końcu ziemskiego czasu. Potrzebuje tej życiodajnej wody, dlatego wołamy: „Boże, mocy ufających Tobie, bez Ciebie nic nie możemy uczynić, wysłuchaj nasze błagania i wspomagaj nas swoją łaską, aby nasza wola i nasze czyny były poddane Twoim przykazaniom”